VTOL
Dikey kalkış ve iniş yapabilen, pist gerektirmeyen havacılık araçları için kullanılan terminoloji.
VTOL (Vertical Take-Off and Landing), dikey kalkış ve iniş yapabilen, havada durabilme (hover) kabiliyetine sahip havacılık araçları tanımlayan bir kategoridir. Geleneksel uçakların aksine VTOL platformları, pist veya başlangıç tesisleri gerektirmez ve sınırlı meydanlarda, çatılarda veya açık hava alanlarında operasyon yapabilir. Bu teknoloji, helikopterler, quadcopter drone'ları, tilt-rotor uçakları ve tail-sitter (dikey oturuş) tipi hava araçlarını kapsar. VTOL sistemleri, döner kanatlı hava araçları (rotorcraft) ve güç tarafından kaldırılan sabit kanat tasarımlar (powered-lift) olmak üzere iki temel kategoriye ayrılır.
Döner kanatlı VTOL sistemleri, merkez bir mil etrafında dönen kanatlar tarafından oluşturulan kaldırma kuvveti kullanarak dikey hareketi sağlar. Helikopter, bu kategorinin en yaygın örneğidir. Güç tarafından kaldırılan VTOL araçları ise, kanatları dikey (kalkış-iniş için) ve yatay (ileri uçuş için) pozisyonlara değiştirebilen mekanizmalar içerir. Tilt-rotor hava araçları, rotorlarını hareketlendirerek dikey hareketten yatay hareketine geçiş yapabilen sistemlerdir. Tail-sitter tipi tasarımlar ise, tüm araç gövdesini başlangıç ve iniş sırasında dikey konuma getirir, uçuş sırasında ise yatay konuma dönüştürülür.
VTOL teknolojisi, kamu düzeni görevleri, arama-kurtarma operasyonları, acil tıbbi taşıyıcılık, harita çekimi ve kritik altyapı muayenesinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Drone teknolojisinin gelişimi ile birlikte, VTOL otonom ve insanlı hibrit sistemleri de geliştirilmektedir. Şehir hava mobiliteği (Urban Air Mobility - UAM) konsepti, VTOL araçlarını ileride yolcu ve kargo taşımacılığında kullanmayı hedeflemektedir. Askeri ve güvenlik uygulamalarında, VTOL drone'ları hızlı dağıtım, alanlar arası mobilite ve sınırlı alan operasyonları için ideal çözümler sunmaktadır. Bu araçların elektrikli versiyonları, çevre dostu ve sessiz operasyonlar için gelecekte daha yaygın hale gelecektir.