Stereovision
İki lensin aynı sahneyi farklı açıdan görmesinden yararlanarak nesnelerin uzaklığını hesaplayan görüntüleme yöntemi.
Stereovision, iki lensin aynı sahneyi birbirine yakın ama farklı noktalardan görmesine dayanır. İnsan gözünde olduğu gibi iki görüntü arasındaki kayma miktarı, nesnenin ne kadar uzakta olduğunu verir; kamera bu farktan bir derinlik haritası üretir. Sonuçta sahne artık düz bir piksel tablosu değil, her noktasının uzaklığı bilinen bir hacimdir.
Güvenlikte en yaygın kullanımı kişi saymadır. Tepeden bakan çift lensli bir kamera, boy farkından yetişkini çocuktan ayırabilir, turnikeden iki kişinin arka arkaya geçmesini (tailgating) yakalar ve yerdeki gölgeyi insan sanmaz — çünkü gölgenin yüksekliği yoktur. Aynı sebeple hatalı alarmları azaltmada işe yarar: duvara yansıyan bir afiş ya da ekrandaki görüntü derinlik taşımadığı için nesne sayılmaz. Sınırları da var: iki lens arasındaki mesafe menzili belirler, bu yüzden uzak sahnelerde derinlik hassasiyeti düşer, ayrıca desensiz düz yüzeylerde eşleştirme zorlaşır.