Zero Trust

Zero Trust (Sıfır Güven), geleneksel güvenlik modelinin "iç ağ güvenli, dış ağ tehlikeli" varsayımını reddeden ve her erişim talebini, kullanıcının konumundan veya cihazından bağımsız olarak doğrulayan bir yaklaşımdır. Temel ilkesi "Never Trust, Always Verify" (Asla Güven, Her Zaman Doğrula) mantrasında özetlenir. Zero Trust mimarisinin beş temel sütunu vardır: bütün trafiğin açıkça doğrulanması (explicit verification), en az ayrıcalık ilkesinin uygulanması (least privilege), veri güvenliğine odaklanma, mikro-segmentasyon ve identity-centric güvenlik yaklaşımı. Bu modelde, iç ağdaki bir cihaz dışarıdan gelen tehditlere karşı olduğu kadar, aynı ağdaki diğer cihazlara karşı da güvenliği artırılır.

Fiziksel güvenlik sistemlerine Zero Trust prensiplerinin uygulanması, sistem mimarisini önemli ölçüde değiştirir. Kamera ağı, alarm sistemi ve erişim kontrolü gibi bileşenleri ayırarak her birinin kendi VLAN'ında çalışmasını sağlayan mikro-segmentasyon uygulanır. VMS (kamera yönetim sistemi) tarafından kameralara erişim sağlamak için, her erişim talebinde cihaz doğrulaması (device authentication), kullanıcı doğrulaması (user authentication) ve MFA gerçekleştirilir. Örneğin, kuruluş içindeki bir yönetici, şirket ağında otursa bile kamera sistemine erişim için MFA doğrulaması, VPN bağlantısı ve cihaz sertifikası göstermek zorundadır.

Büyük kuruluşlarda Zero Trust implementasyonu, merkezi kimlik yönetimi (Identity and Access Management - IAM), koşullu erişim politikaları (Conditional Access Policies) ve devamlı cihaz uyumluluk kontrolü gerektirir. Cihazlar, güncel antivirus yazılımı, şifreli disk ve EDR aracısı barındırırsa güvenilir sayılır, aksi takdirde hassas sistemlere (güvenlik merkezi kontrol panelleri, erişim kontrol veritabanı) erişim izni verilmez. Uzaktan erişim, her zaman proxy veya zero-trust gateway üzerinden sağlanır ve tüm aktiviteler kayıt altına alınır.